De expo omvat werk van Dirk Blommaert, Hedwig de Guchteneire, Herman Slowack en Marleen Van Hemelrijck. De tentoongestelde werken zijn pentekeningen, beelden in steen, gedraaide potvormen en bronzen beelden.

Dirk Blommaert tekent al van in zijn kinderjaren, eerst met potlood, later ook met Chinese inkt en nu werkt hij af met kleurpotloden. Zijn inspiratie vindt hij in foto’s, de natuur en de fantasie. Ook bezoekt hij veel tentoonstellingen om te stelen met zijn ogen.
Dirk Blommaert begint een pentekening altijd door te schetsen, dit om alles op de juiste plaats en in goede verhouding op papier te krijgen. Daarna volgt de volledige uitwerking, om het vervolgens in Chinese inkt te zetten. Als laatste komen de kleurpotloden boven.

Na een opleiding van 6 jaar schilderen heeft Hedwig de Guchteneire de overstap gemaakt naar het beeldhouwen. Ondertussen is hij hiermee ruim 20 jaar bezig. Hij volgde eerst 3 jaar beeldhouwen aan de academie van Eeklo, vervolgens nog 5 jaar aan de academie van Temse.
Hedwig de Guchteneire werkt met verschillende soorten marmer, maar voornamelijk met de Belgische blauwe hardsteen.
Vrouwelijke torso’s, in zowel figuratieve als in abstracte vorm, dragen zijn voorkeur.
Het ontstaan van een beeld is een werk van lange adem. Hij begint meestal met het boetseren van een klein ontwerp in klei. Daarna kan het kappen met hamer en beitel beginnen. Eens het model zijn ruwe vorm heeft, kan het raspen en vijlen beginnen om de laatste oneffenheden weg te werken, om vervolgens nog een tiental keer te schuren van grof tot zeer fijn.
Tot slot wordt, als afwerking, nog een laag steenwas aangebracht om het beeld te beschermen.

Herman Slowack startte zijn opleiding pottendraaien aan de academie in Sint-Niklaas. Hierna volgde hij intense opleidingen bij meerdere pottenbakkers-kunstenaars, om tenslotte te eindigen in de technische leergangen in Lokeren. Daarnaast worden regelmatig cursussen gevolgd.
Herman Slowack bakt zowel aardewerk als steengoed, maar zijn voorkeur gaat uit naar pitfire, raku en saggarstook. Deze laatste techniek wordt gecombineerd met het inbranden van paardenhaar.
Hij beperkt bewust zijn activiteiten tot draaien op de pottenbakkersschijf om daarna de creaties te bakken zoals hierboven vermeld.

Was als materiaal gebruiken om beelden in het brons te maken, voor Marleen Van Hemelrijck is het een vanzelfsprekendheid. Het doet haar beeldend werken.
De techniek leerde zij in de Vrije Ateliers van een gerenommeerd kunstenaar.
De verloren wastechniek (á cire perdue) is een methode om beelden om te zetten naar o.a. een bronzen gietwerk. Hierbij wordt van een wasmodel (= kopie van het beeld in was) een eenmalige, vuurvaste mal gemaakt, die in een oven wordt geplaatst, waardoor de was smelt. Het wasmodel is nu verloren, waardoor er een holle ruimte is ontstaan, waarin vervolgens het brons kan worden gegoten. Na afkoeling van het brons wordt de mal opengehakt en komt het onbewerkte afgietsel tevoorschijn. Ook de vuurvaste mal gaat bij dit procedé verloren. Nu kan het afgietsel worden bewerkt.
Voor elk afgietsel in het brons is er steeds 1 wasmodel nodig, wat maakt dat ieder beeld uniek is.

 

Share