Hoe definiëren we anno 2019 een meesterwerk in kunst? Welke kunstwerken uit het verleden en heden blijken vandaag nog échte meesterwerken te zijn? Hoe definiëren we een meesterwerk in kunst? Welke zijn de criteria?

Waarom vergissen grote musea en top-experts zich in het aankopen van kunst, die dan topvervalsingen blijken te zijn? Hoe redeneren meestervervalsers?

Hoe kwam de hedendaagse kunstgalerij tot stand? Leo Castelli was de eerste galeriehouder in New York, die kunstgeschiedenis schreef met zijn ontdekkingen en promotie van grote kunstenaars.

Onder de begeleiding van Christiane Struyven gaan we op zoek naar een twintigtal meesterwerken uit de kunstgeschiedenis, die ons vandaag nog steeds raken. We trachten te begrijpen waarom dit zo is. En wat met vervalsingen? We bekijken een reeks beroemde vervalsingen, aangekocht door grote musea tussen 1850 en 1950. Ook meestervervalsers zoals Han van Meegeren, Fernand Legros en Wolfgang Beltracchi passeren de revue. Tenslotte bestuderen we het galerijsysteem, dat Leo Castelli tussen 1957 en 1982 radicaal vernieuwde.

Christiane Struyven studeerde rechten (KULeuven) en kunstgeschiedenis (Cambridge). Ze was 25 jaar lang advocaat in Brussel. Sinds 2009 is ze gids voor tijdelijke expo’s in Bozar en geeft ze talrijke voordrachten over moderne en hedendaagse kunst, o.a. voor het Museum D’hondt-Dhaenens, de Koninklijke Bibliotheek van België en het Musée Picasso Parijs.

 

Data lessen: 20 en 27 jan en 3 en 10 feb

Inbegrepen: koffie en digitale syllabus

Info en inschrijven: 016 31 06 70 of www.davidsfonds.be/academie

Share